Καλή και ευλογημένη χρονιά!!

Διαβάστε σήμερα στο "περιβολάκι της Παναγίας "

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017

«Έπιασα το παιδί μου να καπνίζει»



Mαρία-Eλένη Σπυροπούλου


Eχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που το παιδί σας ήταν μικρό και «κρεμασμένο» από πάνω σας, και ακόμα περισσότερα από τότε που ήσασταν εσείς έφηβοι, ώστε να θυμάστε τι νιώθατε τότε. Tώρα ο γιος ή η κόρη σας έχουν αρχίσει δειλά-δειλά να ανεξαρτητοποιούνται, να σας αμφισβητούν και με μεγαλύτερη ευκολία να κρύβονται από το άγρυπνο βλέμμα σας. H περίοδος αυτή ονομάζεται απλά «εφηβεία». Eίναι κατανοητή η δυσκολία των γονιών να επικοινωνήσουν σε αυτή τη φάση με τα παιδιά τους. Aπό γλυκά πλάσματα που ήταν μέχρι τώρα, έχουν μεταλλαχθεί σε άγουρους νέους με νεύρα, επικρίσεις και συνεχείς απαιτήσεις. Πώς μπορεί να βρεθεί μια κάποια συνεννόηση, ώστε να μην τα αφήσετε στο έλεος των προσωπικών τους αδιεξόδων;
Πηγή : Vita.gr

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Κρυολόγημα: Γιατί βραχνιάζουμε όταν κρυολογούμε;

verpiaeutripwuetnpu  

Όλοι έχουμε παρατηρήσει πως όταν είμαστε κρυωμένοι έχουμε και βραχνή φωνή. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Έρευνα Αμερικανών επιστημόνων τώρα λύνει και αυτή την απορία.
Ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο Weill Cornell, στη Νέα Υόρκη έκαναν τις απαραίτητες μελέτες και βρήκαν πως όταν κρυολογούμε βραχνιάζουμε επειδή υπάρχειοίδημα (διόγκωση) πολλών τμημάτων της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Έτσι, επηρεάζονται και οι φωνητικές χορδές και ιστοί κάτω από αυτές.
Όπως είπε ο επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Μάικλ Τζ. Στιούαρτ «όταν διογκωθούν οι χορδές ή οι υποκείμενοι ιστοί, η χροιά της φωνής αλλάζει επειδή επιβραδύνεται η συχνότητα με την οποία πάλλονται».
Πηγή : Διακόνημα

Ποιὰ ἡ θέση τῶν παιδιῶν στὴν Ἐκκλησία

Μαγδαληνή Μοναχή



Τὰ παιδιὰ στὴν Ἐκκλησία μας εἶναι πλήρη μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ἔχουμε εἰδικὲς ἀκολουθίες γιὰ παιδιά, ἐπειδὴ γνωρίζουμε ὅτι ἡ ἐμπειρία τῶν λειτουργικῶν ἀκολουθιῶν δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον λογική.

Ἀκόμα κι ἕνα παιδὶ δὲν μπορεῖ νὰ καταλάβει ὅλα ὅσα συμβαίνουν μπορεῖ νὰ δεῖ, νὰ ἀκούσει, νὰ ὀσφρανθεῖ, νὰ γευθεῖ, νὰ ἀγγίξει… καὶ νὰ ἀποκτήσει ἐμπειρία τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Δὲν πρέπει νὰ στεροῦμε τὰ παιδιὰ ἀπὸ αὐτὴ τὴν ἐμπειρία· πρέπει νὰ τὰ προετοιμάζουμε ὥστε νὰ ἐκτιμήσουν τὴν ἀξία της, νὰ τὴν περιμένουν μὲ χαρὰ καὶ νὰ συμμετέχουν σ’ αὐτὴν μὲ τὴν προσευχὴ καὶ μὲ ὅλους τοὺς δυνατοὺς τρόπους.

Οἱ γονεῖς δὲν πρέπει νὰ φορτώνουν ὑπερβολικὰ τὰ παιδιὰ μὲ προσευχὲς μεγάλης διάρκειας στὸ σπίτι ἢ πηγαίνοντάς τα σὲ ὅλες τὶς ἀκολουθίες, ἐπειδὴ οἱ ἴδιοι θέλουν νὰ συμμετέχουν σ’ αὐτές. Δὲ θὰ θέλαμε νὰ κυριεύει τὰ παιδιά μας ἡ τεμπελιά, ὅταν πρόκειται νὰ πᾶνε στὴν ἐκκλησία, ἀλλά, ἂν στὰ μάτια τους ἡ ἐκκλησία δὲν εἶναι παρὰ μία βαρετὴ ὑποχρέωση, εἶναι πιθανὸν νὰ ἐπαναστατήσουν ἐναντίον της.

Ὅσον ἀφορᾶ τὴν καθημερινὴ πρωινὴ καὶ βραδυνὴ προσευχὴ τῆς οἰκογένειας, εἶναι δύσκολο νὰ ὁρισθεῖ συγκεκριμένη χρονικὴ διάρκεια. Οἱ ἡλικίες καὶ οἱ χαρακτῆρες τῶν παιδιῶν μπορεῖ νὰ διαφέρουν καὶ οἱ ψυχικὲς διαθέσεις τους νὰ μεταβάλλονται ἀπὸ μέρα σὲ μέρα. Τὸ βασικὸ εἶναι νὰ δίνουν οἱ γονεῖς τὸ παράδειγμα, χωρὶς ἐπίδειξη, τῆς τακτικῆς προσευχῆς ὡς φυσικοῦ τμήματος τῆς ἡμέρας καὶ τὰ παιδιὰ νὰ βλέπουν πὼς ὠφελοῦνται ἀπ’ αὐτὴν. Οἱ γονεῖς πρέπει νὰ συμβουλεύονται τὸν πνευματικό τους πατέρα γιὰ κάθε παιδί τους καὶ ἀκόμα νὰ μοιράζονται τὶς ἐμπειρίες τους μὲ ἄλλους γονεῖς. Ὅταν τὰ παιδιὰ ξέρουν νὰ διαβάζουν, προτιμοῦν συχνὰ νὰ λένε τὶς προσευχὲς τους μόνα τους, μπροστὰ στὶς δικές τους εἰκόνες ἢ στὸ οἰκογενειακὸ εἰκονοστάσι. Ἐπίσης ἀρέσει στὰ παιδιὰ νὰ συμμετέχουν στὴν ἀνάγνωση, ὅταν ὅλη ἡ οἰκογένεια προσεύχεται μαζί. Εἶναι δυνατὸν ἀκόμα νὰ πάρουν κάποιες κατευθυντήριες γραμμὲς ἀπὸ τὸν πνευματικό τους, ἴσως καὶ ἕναν σύντομο κανόνα προσευχῆς, ἂν μποροῦν νὰ τὸν «σηκώσουν». Ἡ εἰλικρινὴς καὶ τακτικὴ προσευχὴ εἶναι πιὸ σημαντικὴ ἀπὸ τὴν ποσοτικὰ μεγάλη προσευχή. Εἶναι καλύτερα γιὰ τὸ παιδὶ νὰ ἔχει ἕναν πολὺ σύντομο «κανόνα» (ἔστω καὶ λίγων λεπτῶν)· μπορεῖ βέβαια, νὰ αὐξήσει τὸ χρόνο τῆς προσευχῆς μόνο του, ἀνάλογα μὲ τὴν ἔμπνευσή του. Οἱ ὑπενθυμίσεις γιὰ προσευχὴ δὲ θὰ εἶναι ἀπαραίτητες, ἂν τὸ παιδὶ ἔχει ἀποκτήσει τὴ συνήθεια νὰ προσεύχεται καὶ ἔχει ἀντιληφθεῖ πόσο ἀναγκαῖο εἶναι νὰ ζητοῦμε τὴν εὐλογία τοῦ Θεοῦ.


Εἶναι σίγουρο πάντως πώς, μὲ τὸ νὰ εἴμαστε συνεχῶς πάνω ἀπὸ τὸ κεφάλι τοῦ παιδιοῦ γιὰ νὰ τοῦ ὑπενθυμίζουμε «τὸ καθῆκον τῆς προσευχῆς», δὲ θὰ τὸ βοηθήσουμε σὲ καμμιὰ περίπτωση. Γιὰ τὰ παιδιὰ τῆς προσχολικῆς ἡλικίας οἱ τακτικὲς προσευχὲς πρέπει νὰ θεωροῦνται ὡς στόχος ἀλλὰ οἱ γονεῖς δὲν πρέπει νὰ ἀνησυχοῦν, ἂν αὐτὸς δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιτευχθεῖ καθημερινά. Μία σύντομη προσευχὴ δίπλα στὸ κρεβάτι μὲ τὸν ἕνα ἢ καὶ τοὺς δύο γονεῖς εἶναι σὲ πολλὲς περιπτώσεις εὐκολότερο νὰ πραγματοποιηθεῖ, καθὼς ἐπίσης καὶ οἱ προσευχὲς πρὶν καὶ μετὰ τὸ φαγητό.


Εἶναι ἀδύνατον νὰ δοθεῖ ἕνας γενικὸς κανόνας, ὅσον ἀφορᾶ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀκολουθιῶν, τὶς ὁποῖες θὰ πρέπει νὰ παρακολουθοῦν τὰ παιδιά. Κάθε περίπτωση ἀπαιτεῖ σκέψη καὶ προσευχὴ καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν καθοδήγηση ἑνὸς πνευματικοῦ πατέρα. Τὸ βασικὸ εἶναι νὰ γνωρίζουμε ὅτι οἱ χριστιανοὶ γονεῖς δὲν θὰ πρέπει νὰ αἰσθάνονται ἔνοχοι, ἂν γιὰ χάρη τῶν παιδιῶν τους, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουν τὰ ἴδια πνευματικὰ μέτρα μ’ αὐτούς, εἶναι ἀναγκασμένοι νὰ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία λιγότερο τακτικὰ ἀπ’ ὅ,τι θὰ ἤθελαν. Δὲν πρέπει νὰ κατηγοροῦμε οὔτε νὰ μνησικακοῦμε ἐναντίον τῶν παιδιῶν μας· εἶναι προτιμότερο νὰ τὸ δεχθοῦμε, ἀφοῦ ἀφορᾶ, μακροπρόθεσμα, τὸ καλὸ τῶν παιδιῶν καὶ τὴ σωτηρία τους. Σὲ πολλὲς περιπτώσεις, γονεῖς ποὺ ἔχουν ἀποδεχθεῖ μία τέτοια κατάσταση, αἰσθάνονται πιὸ κοντὰ στὸ Θεό, γεύονται τὴ χάρη Του συχνότερα ἀπ’ ὅτι πρίν, ὅταν παραμελοῦσαν τὴν οἰκογένειά τους γιὰ νὰ παρακολουθήσουν πολλὲς φορὲς τὴν ἑβδομάδα τὶς ἀκολουθίες ἢ ἔφερναν τὰ παιδιὰ τους πιὸ συχνὰ ἀπ’ ὅ,τι ἔπρεπε στὴν ἐκκλησία. Ἡ ζωὴ τῶν παιδιῶν μας γίνεται καὶ δική μας ζωή· αὐτὴ εἶναι ἡ κένωσή μας ὡς γονεῖς καὶ αὐτὴ θὰ μᾶς φέρει τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. «Κάθε τι στὴν ὥρα του»· ὅταν τὰ παιδιὰ μας γίνουν ἀνεξάρτητα θὰ ἔχουμε περισσότερο χρόνο γιὰ νὰ παρακολουθοῦμε τὶς ἀκολουθίες τῆς ἐκκλησίας ὅπως καὶ ὅσο θέλουμε.


Σὲ κάθε ἀκολουθία «παρατιθέμεθα ἑαυτοὺς καὶ ἀλλήλους καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ». Ἂν δὲν μποροῦμε νὰ νηστέψουμε ἢ νὰ μελετήσουμε ἢ νὰ πᾶμε στὴν ἐκκλησία, ὅσο θὰ θέλαμε, πρέπει νὰ ὑπενθυμίζουμε στὸν ἑαυτό μας ὅτι ἡ ζωὴ τῆς προσευχῆς πρέπει νὰ εἶναι γνήσια, ὄχι τεχνητή. Ὅταν ζοῦμε ρεαλιστικὰ καὶ ἐμπιστευόμαστε ἐνεργὰ τὴ ζωή μας στὸν Θεό, μᾶς χαρίζεται ἡ ἐμπειρία τῆς Θείας Πρόνοιας στὴ δική μας συγκεκριμένη κατάσταση.


Τὸ χρόνο ποὺ ἀφιερώνουμε – καὶ πρέπει νὰ βρίσκουμε χρόνο – γιὰ κατὰ μόνας προσευχὴ καὶ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς, δὲν πρέπει νὰ τὸν ἀφαιροῦμε ἀπὸ τὸ χρόνο ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ περάσουμε μὲ τὴν οἰκογένειά μας. Ὁ,τιδήποτε κάνουμε ἔχει ὡς σκοπὸ τὴν ἀπόκτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· αὐτὸ σημαίνει ὅτι πρέπει νὰ κάνουμε ὅ,τι συμφωνεῖ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ μᾶς στὴ δική μας συγκεκριμένη προσωπικὴ περίπτωση. Ἂν ἔχουμε παιδιά, τὸ ἱερὸ ἔργο τοῦ γονέα θὰ μᾶς ἁγιάσει τόσο, ὅσο καὶ ἡ νηστεία, ἡ ἀτομική μας προσευχὴ καὶ ἡ μελέτη. Χρειαζόμαστε διάκριση γιὰ νὰ βροῦμε τὸ μέτρο τῆς καθημερινῆς μας προσευχῆς στὴν ἡσυχία- μόνοι μὲ τὸν θεὸ- ἀποφεύγοντας τὰ ἄκρα. Δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιοῦμε τὴν οἰκογένειά μας ὡς δικαιολογία γιὰ νὰ μὴ βρισκόμαστε ποτὲ μόνοι μὲ τὸν Θεό, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἡ ἀνάγκη μας γιὰ ἀπομόνωση νὰ χρησιμεύει ὡς δικαιολογία γιὰ νὰ ξεφεύγουμε ἀπὸ τὶς οἰκογενειακές μας ὑποχρεώσεις.


Τὰ παιδιὰ ποὺ αἰσθάνονται πλήξη στὴν ἐκκλησία, θὰ τὴν ξεπεράσουν εὐκολότερα, ἂν δὲν φοβοῦνται νὰ μιλήσουν γι’ αὐτήν. Μποροῦμε νὰ τὴν ἀναφέρουμε ὡς πειρασμὸ, ὁ ὁποῖος ἐνοχλεῖ καὶ τοὺς μεγάλους. ( Τὰ παιδιὰ τοὺς βλέπουν νὰ κοιτάζουν τὸ ρολόι τους, νὰ κουβεντιάζουν…) . Μποροῦμε ἐπίσης νὰ ἐνθαρρύνουμε τὰ παιδιὰ νὰ μιλοῦν στὸ Χριστὸ γιὰ τὰ προβλήματα καὶ τὶς χαρὲς τους κατὰ τὴν διάρκεια τῆς ἀκολουθίας, ἂν εἶναι κουρασμένα καὶ δὲν μποροῦν νὰ τὴν παρακολουθήσουν – κι ἀκόμη νὰ τοῦ μιλοῦν γιὰ τὴν πλήξη τους καὶ νὰ ζητοῦν ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τὰ βοηθήσει νὰ αἰσθανθοῦν τὴν ἀκολουθία. Ὅταν «δὲν μποροῦμε νὰ προσευχηθοῦμε» πρέπει νὰ τὸ ἐξομολογούμαστε πρῶτα στὸν Θεό, ἐπειδὴ εἶναι σύμπτωμα πνευματικῆς ἀσθένειας. Τὰ μικρὰ παιδιὰ μποροῦμε νὰ τὰ βγάζουμε λίγο ἔξω, νὰ τοὺς δίνουμε κάτι νὰ δοῦν ἢ νὰ κρατήσουν, νὰ τοὺς ἐξηγοῦμε τί συμβαίνει ἢ νὰ τοὺς δείχνουμε κάτι μέσα στὸ ναό. Ὅταν ἡ ἀκολουθία εἶναι πολὺ μεγάλη, μποροῦμε νὰ τὰ φέρνουμε στὴν ἐκκλησία γιὰ νὰ παρακολουθήσουν μόνο ἕνα μέρος της. Οἱ ψάλτες, οἱ ἀναγνῶστες, ὅσοι ὑπηρετοῦν στὸ ναὸ ἢ συμμετέχουν στὴν κοινὴ προσευχὴ πρέπει νὰ ἐκτελοῦν τὸ διακόνημά τους μὲ τρόπο ἀντάξιο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νὰ ἐμπνέουν τοὺς παρόντες καί, πάνω ἀπ’ ὅλα, νὰ μὴ διώχνουν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τὰ παιδιὰ ἢ τοὺς ἄλλους παρόντες ποὺ δὲν εἶναι σταθερὰ μέλη τῆς ἐκκλησίας. «Ὃς δ’ ἂν σκανδαλίσῃ ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, συμφέρει αὐτῷ ἵνα κρεμασθῆ μύλος ὀνικὸς εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ καταποντισθῆ ἐν τῷ πελάγει τῆς θαλάσσης».

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Το παιδί μου δυσκολεύεται στην ανάγνωση... Τι να κάνετε!



Υπάρχουν παιδιά που μπορούν και διαβάζουν με ιδιαίτερη ευκολία, υπάρχουν όμως και άλλα που δεν τους βγαίνει τόσο φυσικά, συναντούν δυσκολίες με αποτέλεσμα να...
αποθαρρύνονται.

Η ικανότητα της ανάγνωσης, εκτός από δυνατότητες αποκωδικοποίησης, προϋποθέτει σωστή αναγνώριση λέξεων αλλά και κατανόηση κειμένου.

Όταν το παιδί σας συναντάει δυσκολίες στην ανάγνωση, το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να το βοηθήσετε να εξοικειωθεί με τους ήχους και τη σημασία των λέξεων. Μέσω συνεχούς πρακτικής, βοηθήστε το να αποκτήσει ευφράδεια στο λόγο. Αν εξακολουθεί να δυσκολεύεται, μπορείτε να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό, ώστε να εντοπιστούν τα αίτια από τα οποία πηγάζει το πρόβλημα.
Πηγή τρομακτικό

Παιδί και νηστεία(Γέροντας Παίσιος)

Γέροντα , παιδάκια πέντε-έξι ετών πρέπει να νηστεύουν πριν από την θεία κοινωνία;
Τουλάχιστον το βράδυ να έχουν φάει λαδερό φαγητό. Αλλά αυτό είναι και θέμα Πνευματικού. Καλύτερα η μητέρα να ρωτήση τον Πνευματικό , γιατί μπορεί το παιδάκι να έχη πρόβλημα με την υγεία του και να πρέπη λ.χ. να πιη γάλα. 
Γέροντα, ένα παιδάκι πόσο πρέπει να νηστεύη;

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Ψωμί με προζύμι...

Τι να πω για το ψωμί ...Δε νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερη απώλεια για τους σημερινούς ανθρώπους από την απώλεια της γνώσης της παρασκευής ψωμιού.Και δεν εννοώ τόσο την τροφή-ψωμί όσο την ιδέα-ψωμί...Οι παλιότεροι σέβονταν πολύ το ψωμί.Σαν παιδιά δεν περνούσε από το μυαλό μας η ιδέα να πετάξουμε έστω και ένα κομματάκι ψωμιού αφού ξέραμε πως μας περίμενε σκληρή τιμωρία.Η μητέρα μου μάζευε από το τραπέζι και το τελευταίο ψιχουλάκι και το έριχνε στο παρτέρι για να το φάνε τα πουλιά, καθώς θεωρούσε μεγάλη αμαρτία να πάει χαμένο.Το ίδιο προσπαθώ να μάθω κι εγώ στα παιδιά μου..
Πηγή : Το ήθος που χάσαμε

Γιατί να μην ανεβάζετε υλικό..




επιμέλεια Μαρίνα Βελέντζα
Σύμφωνα με έρευνα που έκανε σε 47 μόλις ώρες το Internet Watch Foundation, το 88% των φωτογραφιών και βίντεο που δημιούργησαν και ανέβασαν στο Διαδίκτυο οι ίδιοι οι νέοι, αντιγράφηκε και βρέθηκε σε 68 άλλους δικτυακούς τόπους, στους οποίους οι δημιουργοί τους δεν είχαν κανέναν έλεγχο. Μάλιστα, οι δικτυακοί τόποι στους οποίους κατέληξαν περιείχαν μεγάλη ποσότητα σεξουαλικού περιεχομένου, συμπεραίνει η έρευνα.
Πηγή : κατηχητικό.gr

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Ἡ θεοειδής ζωή τῶν γονέων καί τά παιδιά.

Ἡ θεοειδής ζωὴ τῶν γονέων, ἡ ἀγωγή καί ἡ πνευματική ἐξέλιξη τῶν παιδιῶν.
Ὅταν οἱ γονεῖς ζοῦν τήν Εἰρήνη καί τήν Ἀγάπη πού εἶναι ὁ Χριστός τότε καί τά παιδιά ἔχουν μία πολύ καλή ἐν Χριστῷ πορεία-ἐξέλιξη καί ζωή.
«Οἱ γονεῖς» δίδασκε ὁ μακαριστός Γέροντας Πορφύριος «πρέπει νὰ δοθοῦνε στὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Πρέπει νὰ γίνουνε ἅγιοι κοντὰ στὰ παιδιὰ μὲ τὴν πραότητά τους, τὴν ὑπομονή τους, τὴν ἀγάπη τους. Νὰ βάζουνε κάθε μέρα νέα σειρά, νέα  διάθεση, ἐνθουσιασμὸ κι ἀγάπη στὰ παιδιά. Καὶ ἡ χαρὰ ποὺ θὰ τοὺς ἔλθει, ἡ ἁγιοσύνη ποὺ θὰ τοὺς ἔχει ἐπισκεφθεῖ, θὰ ἐξακοντίσει στὰ παιδιὰ τὴν Χάρη. Γιὰ τὴν κακὴ συμπεριφορὰ τῶν παιδιῶν φταῖνε γενικὰ οἱ γονεῖς.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

«Εξαιρετικά» επικίνδυνο το παθητικό κάπνισμα για τα παιδιά


Καρδιαγγειακούς κινδύνους από την ηλικία των 13 ετών εμφανίζουν τα παιδιά που εκτίθενται σε παθητικό κάπνισμα. Οι πιο συχνοί είναι η αύξηση χοληστερίνης και η σκλήρυνση των αρτηριών.
Οι συντάκτες της επιστημονική μελέτης εξέτασαν 494 παιδιά και βρήκαν ότι η έκθεσή τους στον καπνό μεταξύ 8 και 13 ετών μπορεί να μειώσει το πάχος στο τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων καθώς και να επηρεάσει θετικά στη σκλήρυνση των αρτηριών και στη δημιουργία θρόμβων.
Οι ερευνητές βρήκαν ακόμη ότι όσο περισσότερος είναι ο καπνός που εκτίθεται ένα παιδί καθημερινά, τόσο υψηλότερα επίπεδα λιποπρωτεΐνη Β έχει. Η εν λόγω πρωτεΐνη αποτελεί ακόμη έναν κίνδυνο καρδιαγγειακού κινδύνου, αφού συνδέεται με την χοληστερίνη.

Αναδημοσίευση από τα Νέα

Η αγωγή των παιδιών

Γράφει ο μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
H σύγχρονη εποχή θεωρείται αρκετά προοδευμένη και μιλά συνεχώς για δικαιώματα, κατακτήσεις και ελευθερίες. Αρκετοί ψυχολόγοι μιλούν για πλήρη απελευθέρωση των παιδιών, ν’ αφήνονται να κάνουν ό,τι θέλουν, να μην περιορίζονται καθόλου, να μην πιέζονται ποτέ. Έτσι, αν θέλετε το παιδί σας να το καταστρέψετε για πάντα, ακολουθήστε τις εξής οδηγίες:
Μη θελήσετε να του αρνηθείτε κάτι από πολύ μικρό. Ό,τι σας ζητά, αμέσως να του το προσφέρετε απλόχερα, δίχως κανέναν μα κανένα δισταγμό. Εκείνο γνωρίζει καλά να καταφέρνει αυτό που θέλει, με κλάματα, φωνές, πείσματα και μουτρώματαΜεγαλώνοντας θα πιστέψει δυνατά πως όλοι είναι οφειλέτες του.
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Μακεδονία .

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Άγιος Γαβριήλ, ο παιδομάρτυρας του Μπιαλιστόκ Πολωνίας

Ο Παιδομάρτυρας Γαβριήλ γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου το 1684, σε ένα χωριό δίπλα στο Ζαμπλούδουβ – περίπου 10 χλμ. από το Μπιαλίστοκ, από ευλαβή οικογένεια χωρικών. Οι γονείς του, ο Πέτρος και η Αναστασία Γόβδελ, κρατούσαν την πίστη των προγόνων τους, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των δύσκολων ημερών – όταν η ουνία του Μπρέστ κυριαρχούσε στην περιοχή.
Ο Γαβριήλ βαπτίστηκε στο Μοναστήρι της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας,  στο Ζαμπλούδουβ. Από μικρός διακρινόταν  από τα άλλα παιδιά. Τον χαρακτήριζε μεγάλη αγάπη προς τον Θεό και την Εκκλησία και είχε έφεση για καθημερινή προσευχή στον Κύριό μας, παρά σε παιδικές διασκέδασεις.
Στις 11 Απριλίου του 1690, στο σπίτι των Γόβδελ συνέβηκε μεγάλη τραγωδία. Ο Γαβριήλ δολοφονήθηκε. Με ποιον ακριβώς τρόπο δεν γνωρίζουμε. Σύμφωνα με μία εκδοχή η μητέρα του, μη διαισθανόμενη το επερχόμενο κακό, έφυγε για να πάρει φαγητό στον άνδρα της, ο οποίος δούλευε στο χωράφι.

Το καράβι της ελπίδας (Tραγούδι με στίχους και μουσική για το 1922)


Όλα μας τα καράβια πίσω γυρίσανε.
Σπασμένα τα κατάρτια, σκισμένα τα πανιά,
ήρθαν από τη Σμύρνη κι από τα Μουδανιά.
Φέραν των εκκλησιών μας τα δισκοπότηρα,
παιδιά, γυναίκες, γέρους, γένος Ρωμιών πολύ,
τις ρίζες της φυλής μας απ' την Ανατολή.

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩι ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ


ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΩι ΔΕΙΞΑΝΤΙ ΤΟ ΦΩΣ
Βγήκα να συνάξω στην κιθάρα μου
τα δοξολογήματα από την πλάση,
την αυγή, το δείλι, το καταμεσήμερο,
το γυαλό τα δάση.
Απ' τη γη ως τ' άστρα ένας ψαλμός:
«Δόξα σοι τω δείξαντι το φως.»(2)

Πήρα τα φτερά μου και ταξείδεψα
Στων ανθρώπων τα πλατειά λημέρια
βρήκα στο παλάτι και στο σπιτοκάλλυβο
υψωμένα χέρια.
Στην καρδιά του άνθρώπου ένας ναός.
«Δόξα σοι τω δείξαντι το φως.»(2)

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Παιδί και κινητό: Τι πρέπει να γνωρίζουν και να προσέχουν οι γονείς;



Είναι μια εικόνα οικεία. Παιδιά να έχουν «κολλήσει» για ώρες στο κινητό και οι γονείς τους να τα κοιτούν ανήμποροι... Σήμερα σχεδόν όλα τα παιδιά έχουν κινητό. Οι έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν ότι αποκτούν το πρώτο κινητό στην ηλικία των 11 ετών. Πολλά από αυτά ακόμη νωρίτερα, καθώς δεν είναι λίγοι οι γονείς που αγοράζουν στα παιδιά τους κάποια συσκευή για να αισθανθούν ασφάλεια.

Εκφράσεις όπως: «Αισθάνομαι ασφαλής, γιατί μπορώ να επικοινωνήσω μαζί της, απλώς τηλεφωνώντας της» ή «Όταν δεν βλέπω τα παιδιά ψάχνω απελπισμένα το κινητό για να τα εντοπίσω» διατυπώνονται από τους γονείς ως εξήγηση προκειμένου να αιτιολογήσουν την απόφασή τους να αγοράσουν κινητό τηλέφωνο στα παιδιά τους.
πηγή : τρομακτικό

Πως αισθάνονται οι έφηβοι για τον εαυτό τους;



Του Πρωτοπρεσβυτέρου Βασιλείου Θερμού
«῾Η ἐφηβεία εἶναι μιά ἐποχή μπερδεμένων καί νέων ἔντονων συναισθημάτων. Αὐτά περιλαμβάνουν σεξουαλικές ἐπιθυμίες, φαντασιώσεις, μεγαλομανιακές φιλοδοξίες, ὄνειρα, θυμό πού τόν μεταχειρίζονται...
σάν παιδί, παράξενα συναισθήματα γιά τίς ἀλλαγές τοῦ σώματος. Μόνο ὅταν ὁ ἔφηβος ταυτίσει αὐτά τά συναισθήματα μέ λέξεις θά ἀρχίσει νά τά χειρίζεται μέ ἕνα λογικό καί ὥριμο τρόπο».

Τελικά, τό πῶς θά αἰσθάνονται γιά τόν ἑαυτό τους θά ἀποτελέσει συνισταμένη τῶν προηγούμενων ἐμπειριῶν, τοῦ τρόπου μέ τόν ὁποῖο ἡ ψυχική ἐξέλιξη πού προηγήθηκε στίς ἄλλες φάσεις εἶχε γίνει ἀποδεκτή ἀπό τούς γονεῖς. ᾿Εμπλοκές πού ἔλαβαν χώρα κατά τήν ἀνάπτυξη, ἄγχη καί ἄμυνες πού εἶχαν δομηθῆ, ἀντιλήψεις καί ἀναπαραστάσεις γιά τόν ἑαυτό πού εἶχαν ὀργανωθῆ, ὅλα αὐτά θά ἐπηρεάσουν τήν κατανόηση τῆς ἐφηβείας τήν ὁποία περνοῦν καί θά δώσουν νόημα (σωστό ἤ λάθος, περισσότερο ἤ λιγώτερο ἰδιωτικό) στή νέα κατάσταση...
Πηγή : τρομακτικό